Στην δικιά μου (Ε)σμεράλδα

Είχα και εγώ μια αγάπη,
από αυτές που γεμίζουν με γαλάζιο χρώμα τους μαύρους τοίχους,
τους μαύρους τοίχους της ζωής μου,της καρδιάς μου.
Και ύστερα το γαλάζιο σμίγει με το κόκκινο
και το γαλάζιο πήρε κάτι από το κόκκινο
και το κόκκινο πήρε κάτι από το γαλάζιο,
όμως δεν ενώθηκαν ποτέ...

Είχα και εγώ μια αγάπη,
από αυτές που κάνουν τα γερμένα προς τα κάτω χείλια να υψωθούν,
από αυτές που κάνουν τα χαμόγελα να ανθίσουν.
Και έπειτα το χαμόγελο μου ανθίζει
και γελάω ξανά,γελάω με πάθος,είμαι χαρούμενος,
χαρούμενος για τη Εσμεράλδα μου,
που τη άφησα να μπει στο κρυφό καμπαναριό μου και δεν μου το κατέστρεψε,
τουλάχιστον έτσι νόμιζα,
όμως δεν μπήκε ποτέ...

Είχα και εγώ μια αγάπη,
από αυτές που βάφουν μπλε τα άδεια και ασήμαντα μπλουζάκια,
από αυτές μου δεν χρειάζονται να σε ρωτήσουν αν είναι όμορφες απόψε,
γιατί είναι πάντα όμορφες!
και μετά χαίρεσαι που η ομορφιά δεν είναι μόνο η εικόνα αλλά και η ψυχή.
Είναι όλα όμορφα!Από άκρη σε άκρη,δεν βρίσκω καμιά ατέλεια.
Και το γέλιο της...ναι το γέλιο της με γέμιζε έρωτα μέρα με την μέρα,
μου έδινε λόγο να χαμογελάω,λόγο να ζω.
Μου έδινε δύναμη,πολύ δύναμη,
όμως πανίσχυρος δεν ένιωσα ποτέ...

Είχα και εγώ μια αγάπη,
από αυτές που με τον χορό τους ανθίζουν κήπους,
και ξυπνάνε λουλούδια του δάσους,
που μέχρι τότε ζούσαν σκυμμένα στις σκιές των φυλλωσιών.
Και ύστερα σαν λουλούδι άνθισα και εγώ,γιατί ερωτεύτηκα,
ερωτεύτηκα την κάθε λεπτομέρια,ερωτεύτηκα εσένα,
την χαρά που έβγαζες όταν μου γέλαγες,και τον τρόπο που μου έλεγες να σε αφήσω.
Ένιωθα πως το χαμόγελο σου είναι δικό μου,
όμως δεν το απέκτησα ποτέ...

Είχα και εγώ μια αγάπη,
από αυτές που διασκεδάζουν χορεύοντας την νύχτα,
ανάμεσα σε μπάρες,αλκοόλ,
και ανθρώπους που πιστεύουν πως έτσι είναι χαρούμενοι,όμως δεν είναι.
Και έπειτα εγώ,που αηδειάζω στην ιδέα να βρίσκομαι εκεί
για αυτήν θα το έκανα,θα έκανα κάτι που μισούσα,για αυτήν την "αγαπούλα"
όμως δεν το έκανα ποτέ...

Είχα και εγώ μια αγάπη,
από αυτές που πηγαίνουν σε πάρτυ
και περιτριγυρίζονται από γνωστούς και αγνώστους
και χορεύουν,και γελάνε!Και περνούν καλά!
Αλλά ξεχνάνε κάποιον που λείπει,και περιμένει μόνος.
Και μετά της μιλάει,την φιλάει,και χορεύει μαζί της,
και αυτή γυρνάει πάλι πίσω,από εκεί που άρχισε.
Κι εγώ ακόμα πιστεύω πως είναι δικιά μου,
αλλά πληγώθηκα γιατί κατάλαβα,
πως δεν ήταν δικιά μου ποτέ...